سال 1329 در جریان بررسی لایحه گس گلشاییان 1 (لایحه ای که زمینه تاراج نفت ایران را بیشتر فراهم میکرد)در مجلس شورای ملی بود که رزم آرا در دفاع از این طرح و مقابله با ملی شدن صنعت نفت گفت:"ملت ایران توان ساخت یک لولهنگ(آفتابه ی گلی)را نیر ندارد.توان مدیریت یک کارخانه سیمان را ندارد .چگونه میتوانیم صنعت نفتمان را خودمان مدیریت کنیم؟"
سال ها از این توهین رزم آرا به ملت ایران گذشت.....ملتی که به گفته ی رزم آرا توان ساخت لولهنگ را نداشت با رهبری امام خمینی نظام طاغوت را به زیر کشید و نظام اسلامی را برپا کرد،هشت سال به تنهایی در مقابل عراق تا دندان مسلح مقاوت کرد،بعد از خرابی های جنگ با وجود تحریم ها ایران را دوباره ساخت و پیشرفت کرد تا جایی که با وجود این همه تحریم بی سابقه توانست به قدرت منطقه تبدیل شود و توانایی علمی جهادی و صنعتی خود را به جهانیان ثابت کند.
اما چندی پیش اکبر ترکان در حاشیه نمایشگاه مطبوعات گفت:"اگر تعرفه واردات برداشته شود ما در هیچ صنعتی الا آبگوشت بزباش و قرمه سبزی توان رقابت نداریم"
حال سوال از جناب ترکان این است که آیا ایشان واقعا با این دید که ملت ما توان هیچگونه رقابت با دنیا ندارد قبول مسئولیت های بزرگی مانند وزرات دفاع،مدیر عامل سازمان صنایع دفاع،ریاست جهاد سازندگی و... را کرده اند؟
البته احتمال این نیز هست که ایشان در این سخنان گزارشی از سالهای مدیریتی خود بر سازمان و نهادهای صنعتی ارائه داده است.
و سوال دیگر اینجاست ،آیا ایشان از پیشرفت های علمی ایران خبر ندارند؟آیا نمی دانند ایران در زمینه های زیستی ،سلول های بنیادین،موشکی،دستاوردهای هسته ای ،تولید رادیو داروها،تولید علم و....جزو چند کشور اول دنیاست؟
پیشنهاد به جناب ترکان این است که به جای توهین به توانایی های ملت ایران به یک تور علمی و صنعتی بروند تا به دید بهتری نسبت به توانایی های درونی دست پیدا کنند.
ودر پایان خوب است که توجه خوانندگان و نسل جوان و آینده ساز ایران را به این سخنان رهبر معظم انقلاب جلب کنم:"همهی ابزارهای فرهنگی و تبلیغی در طول صد سال یا بیشتر بهکار گرفته شد، تا این ملت را به خودشان بدبین کنند - یکی از شخصیتهای سرشناس معروف میگفت: ایرانی، یک لولهنگ نمیتواند بسازد! - لولهنگ یعنی آفتابه گِلی؛ آن زمانها از گل، آفتابه درست میکردند. اینجور این ملت را تحقیر میکردند. این ملت حالا در زمینههای زیستی، در زمینهی فعالیتهای گوناگون علمی، تحقیقی کارهایی میکند که خودش را جزو ده کشور اول جهان قرار میدهد؛ این، شوخی نیست. این مسأله به ملت ما، به شما جوانها، در هرجا که هستید و در هر قسمتی که کار میکنید، هشدار میدهد که قدر خودتان را بدانید، حرکت کنید، ناامید نشوید؛ شماها میتوانید. شما آن نسلی هستید که اگر خوب عمل کردید، آیندهی این کشور را - صد سال، دویست سال یا بیشتر - تضمین خواهید کرد.